1911 R. Duchamp-villon Brązny koń "Petit Cheval"

Kubistowski,, patinowany brązowy model stojącego konia zamontowany na integralnej podstawie cokole, podpisany i datowany na cokole 29 x 34 x 14 cm Kusi, by uwierzyć, że Raymond Duchamp-Villon (z domu Pierre-Maurice-Raymond Duchamp) był przeznaczony do zostania artystą – jego dziadkiem ze strony matki był znany malarz i rytownik, Émile Frédéric Nicolle, a troje z jego pięciorga rodzeństwa, Marcel Duchamp, Jacques Villon i Suzanne Duchamp-Crotti, wszyscy zbudowali udane kariery artystyczne. Jednak Duchamp-Villon miał wczesne ambicje, by zostać lekarzem, i studiował przez kilka lat, zanim ukończył Sorbonnę, zanim w 1898 roku poważna gorączka reumatyczna zmusiła go do zakończenia studiów. To właśnie w tym okresie rekonwalescencji Duchamp-Villon, zachęcony przez braci Jacques'a i Marcela, zaczął eksperymentować z rzeźbą. Niezwykłe talenty samouka rzeźbiarza szybko zostały docenione i w latach 1902 i 1903 został zaproszony do wystawiania w Société Nationale des Beaux-Arts, gdzie wystawiał pod nazwą "Raymond Duchamp-Villon", aby odróżnić swoje prace od twórczości braci. W 1905 roku Duchamp-Villon wystawiał swoje prace na Salon d'Automne, a zaledwie dwa lata później, w 1907 roku, jego reputacja wzrosła do tego stopnia, że został wybrany na jurora działu rzeźby Salonu. Wczesne eksperymenty Duchamp-Villona w rzeźbie koncentrowały się głównie na bardziej naturalistycznym modelu rzeźby według Auguste'a Rodina. Jednak w latach 10. XX wieku, wraz ze zmianami świata wokół niego, zmieniała się także jego sztuka. Wraz z braćmi, Marcelem i Jacquesem, Duchamp-Villon od 1911 roku stał się ważną postacią w grupie Section d'Or, kolektywie malarzy, rzeźbiarzy, poetów i krytyków związanych z kubizmem i orfizmem. Jako jeden z pierwszych artystów, którzy wprowadzili zasady kubizmu,